Lees ’n uittreksel uit ’n Muse vir Tess deur Lucille du Toit

n Muse vir Tess deur Lucille du Toit is NB-Liefdesverhale se Maart boek van die maand:

’n Tandartsstoel is die laaste plek waar Tessa Meyer verwag het om haar muse teë te kom toe sy weer begin skilder het, maar een kyk in dokter Jan-Daniel Vermeulen se oë en skielik het sy inspirasie. Sy kan egter nie romanties by die mooi man betrokke raak nie. Haar skeisaak moet afgehandel word en haar dogters sukkel reeds om dit te aanvaar …

Lees ‘n uittreksel uit hierdie heerlike liefdesverhaal:


Op die stoep wys Jan-Daniel sy moet langs hom kom sit.

“Ek hoop nie jy gee om nie, maar Mia is besig om van Prinses ’n regte prinses te maak. Sy bad haar . . . in jou wasbak.” Tess huiwer voor sy sit. Sy is nie seker of dit ’n goeie idee is om so naby aan hom te wees nie. Dit voel asof haar lyf nie wil doen wat haar kop voorskryf nie. Toe Tess uiteindelik haar sit so ’n entjie van hom af kry, hou hy vir haar ’n glas sjerrie.

“Natuurlik nie. Ek is eintlik dankbaar. Ek het nie kans gesien om dit te doen nie.” Hy glimlag. “Jy weet, ek wou die hond eintlik net gehad het om vir … e … Lien te irriteer. En toe is sy sowaar bly daaroor. Haar nuwe liefde het blykbaar katte wat honde nie kan verdra nie.”

“Dit klink amper soos my eks. Ek dink net dit is eerder hy wat honde nie kan verdra nie.” Tess lag.

Jan-Daniel stik effens in sy sjerrie. “Jy sal maak dat ek môre my eks se hond vir haar gaan teruggee. Dalk voel haar ou ook so en bewys ek hom eintlik ’n guns deur die hond hier te hou.” Jan-Daniel teug aan sy sjerrie.

“Voel dit nie vir jou of alles net perfek vir jou eks en die man uitwerk en niks vir jouself nie?” Tess byt op haar lip.

“Ek tob nie meer daaroor nie. As ek nie goed genoeg was vir haar nie, is ek dalk goed genoeg vir iemand . . . anders.”

Voordat Tess besef wat gebeur, het Jan-Daniel haar been oor syne getrek. Sy sit verskrik orent asof iemand ’n pistool teen haar slaap druk. Wat maak die man nou?

“Ekskuus,” sê hy, maar hou haar been op syne. Tess kan elke druppel bloed in haar are hoor bruis. “Mag van die gewoonte. Ek het dit altyd vir my vrou gedoen na ’n lang dag.” Hy hou sy hande in die lug asof hy oorgee.

Tess kry haar been nie geroer nie. Dit lê net daar op die man se harde, gespierde bobeen. Sy is verlig sy het nie ’n rok aan nie.

“Gee jy om?” vra hy, maar hy glip al klaar haar skoen af voordat sy kan keer. Jan-Daniel se sterk hande neem oor en Tess vergeet van haar skaamte. Die manier hoe sy hande sorgvuldig om haar moeë voete vou, voel fantasties.

“Hmm, ek weet regtig nie wat jou eks nou sonder jou doen nie.” Die woorde vlieg by Tess se mond uit voordat sy dit kan keer.

’n Lag laat Jan-Daniel se lyf ruk. “Ek ook nie,” spot hy, maar dan skuif daar ’n gordyn van erns oor sy gelaat. “Het Tian jou nooit bederf nie?”

Tess trek haar skouers op. Sy kan dit nie teenoor ’n vreemdeling erken nie, maar soms het dit vir haar gevoel asof hy haar aspris seermaak. Asof haar trane hom die grootste vreugde gegee het. Niks wat sy gedoen het, kon sy liefde verdien nie. En toe bevestig hy dit deur haar vir ’n ander vrou te los.

Skielik is dit asof iemand ’n skakelaar in haar brein laat klik, en Tess lag: “Jy weet, noudat ek daaraan dink . . . ek moes eintlik ’n groot rooi strik om Tian gedraai het vir Sulien, die vrou vir wie hy my gelos het, en vir haar ’n pragtige dankiesê-brief geskryf het. Ek besef nou net ek moet dankbaar wees dat hy uit my lewe is. Dié keer is ek nie die slagoffer nie, sy is.”


Koop dit nou! Takealot | Loot | Graffiti | Amazon Kindle

Boek van die maand in Maart: ’n Muse vir Tess deur Lucille du Toit

n-muse-vir-tess-omslagn Muse vir Tess deur Lucille du Toit is NB-Liefdesverhale se Maart boek van die maand, die derde vir 2017!

’n Tandartsstoel is die laaste plek waar Tessa Meyer verwag het om haar muse teë te kom toe sy weer begin skilder het, maar een kyk in dokter Jan-Daniel Vermeulen se sjokoladebruin oë en skielik het sy ’n nuwe onderwerp vir haar kuns gevind. Daardie oë duik herhaaldelik in haar werk op. Soveel te meer nadat Jan-Daniel haar dienste bekom om ’n muurskildery vir sy spreekkamer te skilder, want nou sien sy hom elke dag en kan sy haar aangetrokkenheid tot hom nie ontken nie.

Maar sy kan mos nie nou in ’n verhouding betrokke raak nie. Haar skeisaak is op die punt om voltrek te word en haar dogters sukkel reeds om dit te aanvaar. Al is Dokter Dan ook hóé sexy kan Tess nie verdere komplikasies bekostig nie.

Oor die skrywer: 

Lucille du Toit is die skuilnaam van ’n skrywer van Noordwes wat ook al in ander genres sukses behaal het. ’n Muse vir Tess is haar eerste boek wat onder die Satyn-druknaam verskyn.

Koop dit nou! Takealot | Loot | Graffiti | Amazon Kindle

Lees ’n uittreksel uit Elsa Winckler se verhaal Ridderspoor en rose

ultra-satyn-2-covIn Elsa Winckler se verhaal Ridderspoor en rose soen sakeman Alan Sutherland vir Corinne Hansen skaars ’n uur ná hy by haar blommewinkel instap. Tog beweer hy Corinne is nie sy tipe nie; dat hy ’n stemmige vrou soek wat kliënte sal beïndruk. Corinne besluit om hom te wys presies hoe ónstemmig sy kan wees, sodat hy nooit weer met ’n ander vrou tevrede sal wees nie. Maar waarom maak sy ingedagte ruikers met ridderspoor en rose, wat op verbintenis en liefde dui? Gaan haar plan boemerang en háár hart in die slag laat bly?

Lees ‘n kort uittreksel uit hierdie stomende verhaal:


“Sjoe,” giggel Ella en gryp die naaste vel papier om haar koel te waai. “Ek het lanklaas soveel manlike manne bymekaar gesien. Dis die ene . . .”

“Testosteroon?” skerts Corinne half uitasem, lig haar hare op met haar een hand en trek haar notaboek nader met die ander. Ook sy is die ene gloede. “Dié dat ek hulle uitgestuur het,” lag sy en begin kyk deur die telefoonnommers van haar verskaffers op haar foon. “Dis onmoontlik om te werk met daardie spul in die omtrek.”

“Die een wat agter jou aan in die gang af is . . .”

“Alan,” prewel Corinne, terwyl haar wysvinger oor die name op die lysie gly.

“So, jy het darem sy naam gehoor,” sê Ella. “Wat het in die kombuis gebeur? Jou wange was rooi en jy het ’n trui aangehad toe jy terugkom.” Haar oë rek. “Hy’t jou gesoen!” roep sy opgewonde uit.

“Ella!” raas Corinne ontsteld. Doug se piksoen was soos dié van ’n broer, maar net die gedagte aan Alan se lippe op hare, laat haar die trui weer styf om haar lyf draai. Goeiste aarde tog. Hulle was sentimeters van mekaar af, dit sou so maklik gewees het om op haar tone te staan en met haar lippe aan syne te raak.

Help! Ontsteld soek sy rond op die toonbank. “Niemand het niemand gesoen nie. Hierso,” sê sy en gee ’n boek met telefoonnommers van nog verskaffers aan Ella.

“Begin bel jy hierdie name, ek bel dié op my selfoon. Ons het ’n bestelling om aan te werk. Daar is g’n tyd om oor ’n soenery te staan en praat nie.”

Ella trek die boek nader. “Jou wange gloei al weer,” terg sy voordat sy aan die werk spring.

Corinne druk ’n hand teen haar warm gesig. Sy het dalk iets onder lede. Seker ’n vreemde virus. Hierdie waansinnige geklop van haar hart is ’n heel ongewone ervaring. Sy moet iets makeer, haar hele lyf kan tog nie so vreemd koorsig reageer en dit net omdat sy naby ’n aantreklike man gestaan het nie.

Sy gryp ’n stuk papier en begin haar ook koel waai. Net die gedagte aan die man se geur, sy nabyheid, maak haar van voor af warm. Hy het die mooiste blou oë en ag aarde, daai kuiltjie in sy wang is genoeg om elke vrou se bene lam te maak.

“Wel, as ek so na jou kyk, is daar net een afleiding. Jy het ten einde laaste ’n man raakgeloop wat jou liggies aanskakel!” giggel Ella.

Corinne laat val haar papierwaaier en kyk verdwaas na Ella. “Waarvan praat jy tog?”

“Kyk na jou, jou oë blink, jy kan nie op jou werk fokus nie – en dit het alles begin vandat die Sutherland-broers in die winkel was.”

Corinne waai Ella se aanmerking weg. “Ek weet nie van watter liggies jy praat nie. Ek was nogal uit die veld geslaan oor die vyf mans in die winkel, maar selfs jy was ’n paar minute sprakeloos. Hulle is . . . ’n fees vir die oog, maar ek dink ek het iets onder lede.”

Ella stik in ’n giggel.

“Ek voel effens koorsig, maar dit het niks met die mans te doen nie,” kap Corinne vieserig terug.

Nou lag Ella kliphard. “Niemand het van mans in die meervoud gepraat nie, my liewe Corinne. Uhm . . . ek dink die koorsigheid is te wyte aan een baie spesifieke man. Die een wat netnou agter jou aangeloop het kombuis toe.”

Corinne trek haar asem verstom in. “Maar dis tog nie moontlik nie, is dit? Hy is ’n beeld van ’n man, ja, hulle almal is – en dis nie asof ek nog nooit mooi mans gesien het nie! ’n Mens kan nie so vinnig . . . kan ’n mens? Dis seker net . . .”

“. . . omdat hy jou liggies aanskakel. Is dit nie wonderlik nie? Net vanoggend het jy nie gedink daar is ’n man wat dit sal regkry nie, en kyk nou vir jou!”

Corinne druk haar hand teen haar hart. Sy het nog altyd geglo in haar instink, in haar eerste reaksies op situasies en op mense. Maar hierdie keer is sy onwillig . . . nee, bang is die woord as sy nou baie eerlik is, om na instink te luister. Want wat daardie stemmetjie vir haar sê, doen geen ordentlike vrou vroeg in die oggend nie! Die gevoelens wat deur haar bruis, is oorweldigend, intens, allesoorheersend en . . . en sjoe, stomend.


Ridderspoor en rose deur Elsa Winckler is een van twee verhale in die nuwe omnibus, Ultrasatyn 2Koop dit nou! Loot | Takealot | Raru | Graffiti | Amazon Kindle

 

Nuut: Ultrasatyn 2, met verhale deur Elsa Winckler en Amelia Strydom

Twee baie sexy verhale, selfs meer stomend as ons Satyn-reeks, verskyn hierdie maand in Ultrasatyn 2. Elsa Winckler en Amelia Strydom is twee uiters gewilde skrywers wat elkeen al die ATKV-Woordveertjie vir romanses gewen het.

ultra-satyn-2-covIn Elsa Winckler se verhaal Ridderspoor en rose soen sakeman Alan Sutherland vir Corinne Hansen skaars ’n uur ná hy by haar blommewinkel instap. Tog beweer hy Corinne is nie sy tipe nie; dat hy ’n stemmige vrou soek wat kliënte sal beïndruk. Corinne besluit om hom te wys presies hoe ónstemmig sy kan wees, sodat hy nooit weer met ’n ander vrou tevrede sal wees nie. Maar waarom maak sy ingedagte ruikers met ridderspoor en rose, wat op verbintenis en liefde dui? Gaan haar plan boemerang en háár hart in die slag laat bly?

In Amelia Strydom se Alfaman in Armani slaan erotikaskrywer Lenka du Plessis ’n internasionale kontrak los, maar sedert Die Voorval voel sy nie sexy nie en kan sy nie sexy skryf nie. Totdat sy vir spanningsverhaalskrywer Adam Ludick ontmoet, want skielik sit haar libido regop. Adam vra haar vir hulp met vrytonele, want dis al kritiek wat sy jongste boek ontvang het. Maar Lenka weet sy moet versigtig wees en haar hart beskerm. Sy kan mos sien Adam is ’n alfaman wat nie in gelukkige eindes glo nie …

Koop dit nou! Loot | Takealot | Raru | Graffiti | Amazon Kindle

Lees ’n uittreksel uit Onbeteuelde liefde deur Susan Pienaar

Internasionale model Isabella Santarelli keer terug na haar geboorteland, Suid-Afrika, met die droom om ’n opleidingskamp vir saalperdruiters op hul familieplaas te begin. Haar pa betrek die hulp van die buurplaas se eienaar, Nicholas Burger, ’n veearts en renperdteler.

Isabella en Nicholas stamp koppe, maar kan ook skaars hul oë én hande van mekaar afhou. Is Nicholas se gevoelens opreg of sleep hy net vlerk om Isabella se familieplaas te bekom? Lees Susan Pienaar se jongste liefdesverhaal Onbeteuelde liefde om uit te vind!

Hier is ‘n kort uittreksel as lusmaker:


Isabella tel die pot met spaghetti van die warm stoofplaat af op en sit dit op ’n koue plaat neer. Hoe moet sy kosmaak terwyl Nicholas heeltyd in haar pad is en boonop na haar staar wanneer hy reken sy sien dit nie? Waar bly haar pa so laat uit vanaand? Nicholas is mos sý gas, nie hare nie.

Haar pa moet haar darem vooraf sê wanneer hy iemand vir ete genooi het. Plaas sy nie vroeër vir Liesbeth gesê het sy kan maar vroeg loop nie. Nou is sy alleen saam met Nicholas en die oorheersende en namelose iets wat hy uitstraal. Gelukkig was sy klaar met die mengelslaai toe hy opgedaag het, want haar hande bewe nou só . . . Hoekom affekteer die man haar soos niemand nog voorheen gedoen het nie?

Sy gooi ’n bietjie sout by die tamatiepastasous, stel die plaat laer en roer haar skouers ongeduldig. Sy moet die vergiettes van die boonste rak afhaal om die spaghetti te dreineer – dit gaan pap word as dit langer in water staan.

“Die kombuiskaste is outyds, gemaak vir mense van ses voet lank,” het haar ma destyds gekla.

Soms klim sy op ’n stoel, maar nie vanaand nie. Sy gaan dit nie nader aan Nicholas en die stoele waag nie, want dan spring hy weer op om te help. Die bak staan teen die rak se rand en as sy op haar tone staan . . . Sy strek en vries onmiddellik met haar vingerpunte teen die staalbak. Die ligte aanraking van Nicholas se harde lyf teen haar rug verskerp al haar sintuie. Hy ruik na skeer- of badseep en sy asem laat die fyn haartjies in haar nek roer. Dit voel sowaar asof die spanning uit haar dreineer. Sy sug liggies. Mm, hoe maklik sal dit nie wees om terug te leun en . . .

“Wag, laat ek help. Ek is baie langer as jy.” Sy asem ruik na ment en kielie haar oor en slaap. Sy staan doodstil. Nicholas se lyf druk haar liggies teen die kas vas en sy linkerhand rus op die naaste rak. Regs versper die yskas haar weg, agter hulle staan ’n tafel waarop groente gekerf word, en links kan sy nie verbykom nie tensy Nicholas padgee.

Hy lig die bak oor haar kop en sy hoor hoe hy dit op die kerftafel agter hulle neersit. Die aanraking teen haar rug is ligter en sonder om aan spasie te dink, draai sy om – vas teen sy gespierde lyf.

Hy staan onbeweeglik.

Sy sluk swaar. Hoe lanklaas het sy so teenaan ’n man gestaan? Die gedagtes flits deur haar. Nee tog, sy moet haar sawwigheid laat staan. Sy probeer agteruit tree, maar sy hande vou om haar skouers.

“Ek dog modelle moet ’n sekere lengte wees,” sy oë gly oor haar gesig, “maar kyk nou vir jou. Ek is ’n hele kop langer as jy.”

Sy lek oor haar droë lippe. “Dis nie meer nodig . . . ek bedoel . . . hulle het destyds lang meisies verkies . . . dit u-hm . . . het verander . . .” Dis moeilik om te dink met Nicholas se aantreklike gesig en manslyf so heerlik naby haar.

Hy bring ’n hand na haar gesig sodat sy palm rus op haar wang terwyl sy vingers in die hare teen haar slaap verstrengel raak. Sy kantel haar gesig in sy hand in, toe sy ander hand agter om haar nek vou en hy haar nader aan hom trek. Lieflike skokgolfies rol deur haar lyf, maar op hierdie oomblik dink sy nie, ontspan sy net. Sy oë kyk so intens ondersoekend in hare, asof hy tot in haar siel wil speur. Haar hart raak week. Hy is darem só sexy . . .

Sy heuningbruin oë verdonker van begeerte. Dan is sy in sy arms en sy mond dringend op hare. Haar arms gly om sy lyf. Mmm, sy is soos droë grond wat die eerste lentereën indrink, ’n blom wat oopgaan in die son se strale . . . Sy verlustig haar in sy soene . . . tong teen tong, en hy trek haar stywer teen sy harde lyf vas . . . Dit moet nooit ophou nie . . .

Die voordeur klap toe. Nicholas los haar. “Jy gaan na ’n man se kop toe, mooie Isabella,” sê hy sag en streel met ’n vinger oor haar lippe.

“Jammer ek is laat.” Haar pa kyk beurtelings van haar na Nicholas. “En as julle twee nou so vasgekeer daar staan?”

Sy hoop maar sy lyk gewoon. “Nicholas het die vergiettes vir my bo uit die kas gehaal. Ek kon dit nie bykom nie.”


Onbeteuelde liefde deur Susan Pienaar is NB-Liefdesverhale se boek van die maand in September!

Koop dit nou! Takealot | Loot | Reader’s Warehouse | Leserskring | Amazon Kindle