Lees ’n lekker uittreksel uit My redder, my beminde deur Malene Breytenbach

“Jy het ’n besoeker, juffrou Morgan. Hy kan glo nie ’n ander tyd kom kuier nie.”
“Wie is dit?”
“Dit is dokter Beresford.”
“Ek lyk seker ellendig.” Sy vat aan haar hare en vee slaap uit haar oë.

9780624074618---My-redder-my-beminde-cov

’n Besonder lang man kom by die deur in. Hy kan maklik ’n kop langer as sy wees, skat sy, met breë, hoekige skouers en ’n lenige lyf in ’n netjiese blou baadjie en grys broek. ’n Spierwit hemp steek teen sy soel vel af.
“Good morning, Miss Morgan,” groet hy. Diep, strelende stem.
“Good morning . . . Doctor Beresford.” Sy staar in verwondering na hom. Die man is oorweldigend. Hemel, sy is mos gewoond aan baie mooi mans. Vir wat boul hy haar so uit? Ruk jou reg, Adela, betig sy haarself. Hy kom staan langs die bed en kyk af na haar, donker oë ondersoekend. Intelligente oë, omraam deur swart wimpers, onder pikswart wenkbroue. Sy baard veroorsaak ’n ligte skadu onder sy vel.
“Ek is die man wat op die perd was wat julle amper omgery het. Ek moet darem byvoeg: Ek gaan ry gereeld perd op daardie pad en dit is die eerste keer dat ’n motor teen so ’n hoë spoed daar aangejaag gekom het.”
Dan is dit hý? Sy kyk skuldig na hom: “Gary hét te vining gery . . .”
“Die beroemde Gary Manning. Ja, hy het gans te vining gejaag. Op daardie pad in ’n landelike gebied is die spoedgrens hoogstens veertig kilometer per uur. Daar is dikwels skape, ruiters of plaasvoertuie in die omtrek.”
“Ek is jammer oor alles.”
“Jammer? Die ongeluk was mos nie jou skuld nie. Ek het niks ernstigs oorgehou nie en my perd het nie seergekry nie. Ek is jammer vir jou, want jy is sleg beseer.”
“Die verpleegster het gesê jy is ’n dokter . . .” Sy frons.
“Ek is die eienaar van Rigby Clinic,” sê hy. “My vennoot is Peter Baird. Ons is albei immigrante van Suid-Afrika, nes jy.”

James kyk na die vrou wat klein en verwese voor hom in die bed sit, met haar beseerde enkel en pols en veral die wonddekking wat die sny toemaak wat haar wang oopgekloof het. Groot, troebel grys oë met lang wimpers kyk op na hom. Sy laat hom aan ’n gekweste diertjie dink, soos die katjie wat met ’n seer poot by sy huis aangekom het en wat hy reggedokter het.
Wat hom ook tref, is dat sy werklik ’n natuurlike skoonheid is. Hy weet maar te goed watter hulpmiddels vroue alles gebruik om mooi te vertoon. Hier sit sy gewond, sonder enige mooimaakgoed, en haar vel is steeds vlekloos, en wat van haar gesig uitsteek, wys ongetwyfeld waarom sy ’n gesogte aktrise is.
Hy volg haar loopbaan al ’n geruime tyd vandat hy haar in Suid-Afrika gesien optree het. Talentvol en pragtig. Dis geen wonder sy het so vinnig opgang – eers in Suid-Afrika en later in Engeland – gemaak nie. Hy het haar in die rol van Juliet in Romeo and Juliet, as Ygraine in Pendragon en as Ariel in The Tempest gesien.
Maar kyk hoe lyk sy nou. Getraumatiseer en in haar vaart gestuit. En dit is deels sy skuld.
Sy maak ’n vreemde gevoel in hom wakker. Teerheid, jammerte . . . maar ook iets anders.
Soveel beroemde, mooi en ydel mense het al onder sy hande deurgeloop. Van sommige het hy gehou, ander het hy verduur, en nog ander het hom genoop om net met inspanning vriendelik te wees. Van filmsterre en hul grille kan hy jou heelwat vertel, en daarom is hy versigtig om nooit by enigeen betrokke te raak nie.
Hierdie gekweste katjie is ’n aktrise van formaat, ’n glanspersoonlikheid. Een wat te veel aandag trek en publisiteit kry. Wat gedurig deur fotograwe gepla word. Oor wie daar geskinder word. ’n Bron van nuus.
Dit is die héél laaste soort vrou by wie hy romanties betrokke wil raak. Tog, as hy na haar kyk, vermurwe sy hart. Gebeur iets in sy lyf wat hy laas by Susannah ervaar het.
Hy kug. “Ek en Peter het eers ’n kliniek op Somerset-Wes gehad, maar is nou hier in Oxfordshire. Ons het albei aan Stellenbosch gestudeer. Peter het ’n ruk lank in Engeland gewerk, maar toe gaan hy terug na Stellenbosch en swot anestesiologie. Nou is hy die narkotiseur by Rigby Clinic. Verskeie Suid-Afrikaners werk vir ons.”
Adela kyk verstom na hom. “Regtig? My broer, Vernon Morgan, het ook geneeskunde aan Stellenbosch gestudeer. Ken jy hom dalk?”
“Ja, ek onthou vir Vernon Morgan.” Hy haal ’n pamflet uit sy sak en gee dit vir haar. “Kyk hierna.”
Adela kyk na die foto waarop ’n herehuis van grys klip met talryke vensters en skoorstene soos Lynley Hall pryk. Daar is ’n bord wat Rigby Clinic aandui.
“Dit lyk baie mooi.”
“Ek is nie bloot hier om jou te kom ontmoet nie,” sê hy. “Ek is ’n plastiese chirurg. As jy na my kliniek kom, sal ek my bes doen om jou te laat lyk soos voorheen. Ek sal dit gratis doen omdat ek deels die ongeluk veroorsaak het.”

Adela kan haar ore nie glo nie.

Koop die boek:
Takealot
Exclusive Books
Graffiti Boeke
Raru

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s